

Dirk Strubbe
Verkoopdirecteur EMEA - 3D printers in de tandheelkundige sector
Let's talk
Sanne van Esch in gesprek met Dirk Strubbe
​​Dag Dirk, alles oké? We springen graag even terug naar vroeger. Wie was Dirk Strubbe vóór zijn politiek engagement? Wat typeerde jou toen?
Al van jongs af aan was ik ondernemend. In de scouts van Bonheiden kreeg ik niet voor niets de totem “Ondernemende Koala”. Dat ondernemende zat er dus vroeg in. Vrij snel kreeg ik de leiding over een veertigtal kinderen. Collega-leiding motiveren om elke zondag opnieuw boeiende activiteiten uit te werken en kampen te organiseren, dat is een leerschool in mensen samenbrengen en enthousiasmeren.
Ook na mijn periode als eenheidsleider bleef ik actief op provinciaal en nationaal niveau binnen de scouts. Op het Atheneum van Keerbergen engageerde ik mij eveneens in tal van buitenschoolse activiteiten, zoals uitstappen met Natuur & Wetenschap en de organisatie van de jaarlijkse Variété.
Ik was zeker niet de beste student van de klas, maar ondernemen zat in mijn genen. Na mijn legerdienst stapte ik meteen in de zakenwereld. Intussen heb ik meer dan dertig jaar ervaring in internationale distributie en verkoop van hightech tandheelkundige producten, waaronder 3D-printers, en bekleedde ik verschillende managementfuncties.

"Als ik mijn bedrijf zou runnen zoals de overheid werkt - we waren allang failliet!"
Je hebt een zeer interessante functie. Wat houdt je job precies in?
Ik ben Sales Director bij Rapid Shape, een Duits bedrijf dat 3D-printers ontwikkelt voor de tandheelkundige sector. Al meer dan dertig jaar ben ik nauw betrokken bij de digitalisering van tandheelkunde. Ik geef wereldwijd lezingen en coach lokale medewerkers en distributeurs in verschillende landen. Naast mijn inhoudelijke expertise in digitale toepassingen ben ik vooral een people manager. Dat maakt mijn job bijzonder boeiend. Zaken doen in Saudi-Arabië of Dubai verloopt helemaal anders dan in Amerika of Italië. Die culturele verschillen maken het net interessant.
Wat gaf voor jou de doorslag om politiek actief te worden? Was er iemand die je inspireerde of heeft aangespoord?
Rond mijn dertigste groeide bij mij het gevoel dat ik ook lokaal iets in beweging wilde zetten. Ik was ervan overtuigd dat de politiek nood had aan verjonging. Daarom sloot ik mij aan bij het provinciaal bestuur van Jong Vld Vlaams-Brabant. Daar leerde ik jonge politieke talenten kennen zoals Pedro Facon en Gwendolyn Rutten.
In Keerbergen bestond toen nog geen jongerenafdeling. In 2004 heb ik die zelf opgericht, onder het peterschap van Herman Schueremans. We startten met een vijftiental gemotiveerde jongeren. Met vier jongeren trokken we naar de verkiezingen: Jeroen Bellemans, Dorothée Van Derkelen, Jens Eggers en ikzelf. Jens en Jeroen werden meteen verkozen. Voor Jens betekende dat het begin van een lange politieke carrière in Keerbergen. Later sloot ook Benno Daemen aan, die het uiteindelijk tot schepen schopte.
Zelf heb ik, door mijn drukke professionele agenda, nooit de ambitie gehad om een uitvoerend mandaat op te nemen. Maar mijn doel – jongeren betrekken bij de lokale politiek – heb ik absoluut bereikt. Intussen ben ik al meer dan twintig jaar actief bestuurslid binnen de lokale afdeling en was ik enkele jaren voorzitter.

De partij draagt voortaan een nieuwe naam. Denk je dat dit een positieve stap is voor de partij en voor het lokale verhaal in Keerbergen?
De aankondiging van de nieuwe naam verraste me, en aanvankelijk had ik er gemengde gevoelens bij. Mijn eerste politieke passie is altijd Keerbergen geweest. Hier zie ik veel goede wil en inzet om onze gemeente degelijk te besturen. De liberalen staan hier al jaren mee aan het roer, en lokaal hoeft het voor mij niet radicaal “anders”.
Op nationaal niveau is dat een ander verhaal. Daar zat de partij duidelijk op een dieptepunt. Verandering is dus noodzakelijk. We hebben een sterke liberale invloed nodig, ook om lokaal een gezond beleid mogelijk te maken.
Door mijn internationale ervaring zie ik hoe zwaar België belast wordt en hoe inefficiënt onze overheidsstructuren soms zijn. Met een overheidsschuld van om en bij de 680 miljard euro en een structureel begrotingstekort is het duidelijk dat het anders moet. Als ik mijn bedrijf zou runnen zoals de overheid vandaag werkt, dan waren we al lang failliet.
Het moet dus nationaal “lean and mean”: een efficiënte overheid die kritisch naar haar eigen uitgaven kijkt. Tegelijk is het belangrijk dat zo’n naamsverandering gedragen wordt door de basis. Merkbekendheid en geloofwaardigheid bouw je van onderuit op. Als alle lokale afdelingen mee hun schouders zetten onder dat verhaal, kan dit absoluut een positieve stap zijn.

Voor één dag in de schoenen van Frédéric De Gucht. Waar mogen we ons aan verwachten?
Ik zou in de eerste plaats de basis sterker betrekken bij het beleid van de partij. Een naamsverandering betekent niets als ze niet gedragen wordt. People support what they help create.
Als voorzitter zou ik ervoor zorgen dat mensen uit alle uithoeken van het land vertegenwoordigd zijn in het bestuur, zodat input van onderuit écht meegenomen wordt. Daarnaast zou mijn focus liggen op de afslanking en vereenvoudiging van onze overheidsstructuren. Er zijn ongetwijfeld veel ambtenaren die zich dagelijks inzetten, maar de logge structuren maken het moeilijk om efficiënt te werken. Daar moeten we durven hervormen.
Stel: Keerbergen in 2030. Wat hoop je dat er dan anders is?
Ik hoop dat er tegen 2030 een nieuwe dynamiek ontstaat op het Gemeenteplein, dankzij de afwerking van het project Kerkebergen. Handel en horeca op het gelijkvloers kunnen voor nieuwe energie zorgen.
Daarnaast vind ik het belangrijk dat iedereen zich veilig en efficiënt kan verplaatsen: met de wagen, de fiets én te voet. Daar is nog werk aan de winkel, maar tegen 2030 moeten er duidelijke verbeteringen zichtbaar zijn.
"Ik ben rustiger geworden. Met de jaren heb ik leren relativeren"
Door je job kom je op veel plaatsen. Wat is de mooiste plek die je al hebt bezocht?
Vorig jaar maakte ik 44 professionele reizen. Vaak zie ik enkel een stad, vergaderzaal, luchthaven en hotel. Toch blijven wereldsteden als New York, Dubai, Singapore, Londen, Berlijn en Parijs boeiend.
Maar het meest geniet ik van natuur. De mooiste plekken die ik heb gezien zijn de Canadese Rocky Mountains, Yosemite National Park in de VS en Lapland in Finland en Zweden.
Volgende zomer trek ik met de mobilhome door Noorwegen en Zweden – weg van de luxueuze businesshotels, echt de natuur in. Daar laad ik het meest van op.
​
En dichter bij huis: wat is het mooiste plekje in Keerbergen?
Ik wandel graag langs de Dijle en door de Broekelei. Dat zijn voor mij plekken waar je echt tot rust kan komen.

Wat drijft je, ook wanneer niemand kijkt?
Ik haal energie uit mensen in beweging brengen. Vaak werk ik wat onder de radar, maar ik probeer teams sterker te maken. Wanneer mensen groeien en verantwoordelijkheid opnemen, geeft dat enorm veel voldoening.
Ik heb al meermaals mogen ervaren dat zaadjes die ik geplant heb, uitgroeiden tot prachtige bomen – soms zelfs tot hele bossen. Dat is misschien wel mijn grootste drijfveer.

Wat moet iemand begrijpen om jou echt te kennen?
Ik ben iemand die hard werkt. Dat doe ik graag en met overtuiging. Daar verdien ik goed mijn boterham mee, en daar geniet ik ook van – door lekker te gaan eten of te reizen. Work hard, play hard. In het leven krijg je niets voor niets.​
Dirk Strubbe tien jaar geleden en nu. Waar zit het verschil?
Ik denk dat ik rustiger geworden ben. Met de jaren leer je relativeren. We hebben het hier in Keerbergen bijzonder goed. Vroeger kon ik mij sneller druk maken over futiliteiten. Vandaag kan ik dingen beter in perspectief plaatsen.
Tot slot: wat wil je onze lezers nog meegeven?
Overal liggen kansen om het leven van jezelf en van anderen mooier te maken. Maar het komt nooit vanzelf. Hard werken loont. Maak er iets van, en erken ook de inzet van anderen in onze maatschappij. Het leven wordt er alleen maar rijker door.​