Loulou Dockier
Gemeenteraadslid, Lid Politieraad
Specialist verlichting
Vader van Chloë en Sebastien, grootvader van Scott, Lou en Lila
Let's talk
Sanne van Esch in gesprek met Loulou Dockier
​​Dag Loulou! Iedereen zegt Loulou, maar op je identiteitskaart staat Olivier. Hoe is die naam “Loulou" ontstaan? Is er eigenlijk nog iemand die jou écht Olivier noemt?
Op mijn vijfde stond ik al op het hockeyveld, bij de kadetten zelfs, terwijl je daar normaal pas vanaf tien jaar begint. Miniemen bestonden toen nog niet, en ik was ook nog eens een klein manneke. Waarschijnlijk daarom heeft een trouwe supporter – wie het precies was, weet ik tot vandaag niet – mij spontaan Loulou genoemd! Sindsdien is die naam blijven plakken. Iedereen noemt mij Loulou... Eigenlijk zijn er maar twee mensen die mij nooit Loulou hebben genoemd: mijn ouders. En gelukkig ook op het werk bleef het gewoon Olivier.
De klassieke vraag die we toch moeten stellen: Hoe ben je in de politiek terechtgekomen? En wie heeft jou daartoe aangezet?
Voor de verkiezingen van 2018 stond mijn partner Fabienne op de lijst van Vld. We zijn toen samen naar het Mosselfeest van Vld gegaan en daar heb ik, met mijn grote mond, een paar suggesties gedaan aan Tom Stichelbaut, toen voorzitter van de fractie. Zijn reactie was heel simpel: “Waarom zou jij je geen lid maken van het bestuur van Vld?”
Zo gezegd, zo gedaan. En eerlijk is eerlijk: Fabi heeft mij toen ook een stevig duwtje in de rug gegeven om effectief in de politiek te stappen.
Kan je ons iets meer vertellen over jou politieke carrière tot nu toe?
Na zo’n vijf jaar bij Vld en ondertussen één jaar in de gemeenteraad en politieraad, vind ik het echt boeiend om al die vergaderingen bij te wonen (al zijn sommige wat minder spannend 😂). Ik heb al enorm veel bijgeleerd en vind het vooral belangrijk om goed op de hoogte te zijn van wat er leeft en welke problemen er spelen in de gemeente.​​​
Je zit ook in de politieraad. Wat vind jij daar het meest boeiende aan?
Eerlijk gezegd vind ik niets boeiend aan de politieraad... Er wordt veel te veel gebabbeld over personeel en cijfers, en veel te weinig over wat we concreet kunnen verbeteren. Denk bijvoorbeeld aan hoe we de interventietijd van de politie bij inbraken, diefstal of geweld sneller kunnen maken. Dat kan beter!
"Ik weet nog steeds niet wie de naam Loulou heeft bedacht!"
Welke kleine verandering zou volgens jou het grootste verschil maken voor de inwoners van Keerbergen?​
​We wonen in een prachtige gemeente, maar er zijn altijd zaken die we nog beter kunnen maken voor de inwoners van Keerbergen. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan een politiebureau in Keerbergen, zoals vroeger, aan initiatieven die Keerbergen nog levendiger maken – zoals de schaatsbaan, een fantastisch initiatief – en vooral aan het allerbelangrijkste: echt aandacht hebben voor de vragen en bezorgdheden van alle inwoners van onze gemeente.
Je bent specialist in verlichting. Hoe ben je in die sector terechtgekomen? Kan je ons wat meer vertellen over jouw carrière?
Ik heb maar liefst 33 jaar gewerkt voor een productiebedrijf dat gespecialiseerd was in het maken van stalen mallen voor vezel-cementfabrieken (zoals Eternit). We exporteerden zo’n 98% van onze producten en mijn titel was Managing Director — groot woord eigenlijk voor verkoper. Dat betekende wel dat ik bijna constant in het buitenland zat. Ik heb dus het geluk gehad om zowat de hele wereld rond te reizen.
In 2013 kwam daar een einde aan en ging ik op zoek naar iets nieuws. Gaan doppen? Dat was niets voor mij (en dat is het nog altijd niet!). Via een vriend ben ik toen in de wereld van de ledverlichting beland, meer bepaald voor sportaccommodaties. En zo rolde ik opnieuw in een totaal nieuw, maar boeiend avontuur.
"Ik ben een positivist. Iedereen gelukkig zien, dat is mijn ideaal — ook al weet ik dat het niet mogelijk is.
Je staat bekend als altijd vrolijk en goedgezind. Waar haal jij die positiviteit vandaan? Opvoeding, karakter of eerder een bewuste keuze?
Ja, ik ben iemand die heel positief in het leven staat. Ik hou niet van armoede en zou willen dat iedereen in de wereld gelukkig is — ook al weet ik dat dat jammer genoeg een utopie is. Ik ben opgegroeid in een bescheiden gezin met zeven kinderen en fantastische ouders, en dat heeft mij enorm gevormd. We maakten geen drama van kleine problemen, maar probeerden ze op te lossen.
Wat maakt jou instant vrolijk, zelfs op drukke dagen?​
Wat mij vrolijk maakt? Mensen ontmoeten en nieuwe gezichten leren kennen, echt tussen de mensen zijn. Iemand kunnen helpen, eender waarvoor, geeft mij enorm veel plezier. Ik hou absoluut niet van ruzie — dat is nergens voor nodig! Zelfs wanneer twee vrienden van mij ruzie hebben, probeer ik te bemiddelen.
Wat maakt Keerbergen voor jou zo’n fijne gemeente om in te wonen?
Ik woon hier al vijftig jaar, en met heel veel plezier. Daarvoor heb ik twintig jaar in Mechelen (Battel) gewoond, waar mijn vader een textielfabriek leidde. Keerbergen heeft gewoon alles: het meer, de bossen, de zandstraten, de restaurants en de cafés — ja, die horen er ook bij.
De snelle-vuur-vragen​
1. Ochtendmens of avondmens? Avondmens
2. Wandelen of zetelhangen? Geen van beiden! wel fietsen
3. Muziek op of alles stil? Muziek
4. Spontaan plan of vaste afspraak? Spontaan plan
5. Thuisblijven of even weg? Even weg!